Ile razy w życiu myślałeś „Coś ze mną jest nie tak”?
Chyba każdy kiedyś zastanawiał się, w którą stronę iść i co robić? Jakbyśmy zgubili po drodze instrukcję obsługi do samych siebie. Jakby życie, zamiast płynąć, stawiało opór i jakby brakowało nam jednego elementu, który sprawiłby, że wszystko wreszcie „będzie na miejscu”.
Human Design nazywa to miejsce not-self.
I właśnie tutaj zaczyna się opowieść, która bywa źle rozumiana.
„To love yourself and to operate correctly as yourself is not, in fact, selfish; it makes an enormous contribution to the well-being of the planet as a whole…”
– Ra Uru Hu
„Kochać siebie i funkcjonować poprawnie jako „ja”, nie jest w istocie egoizmem; jest to ogromny wkład w dobrostan całej planety.”
– Ra Uru Hu
To zdanie jest dla mnie kluczem. Bo choć w Human Design mówi się o „nie-ja” jako o cieniu, o uwarunkowaniu, o miejscu, w którym nie jesteśmy sobą, to to nadal jesteśmy my. Oddychający, reagujący, próbujący przetrwać najlepiej jak potrafimy.
Twoje Nie-Ja nie jest Twoim wrogiem.
W Human Design not-self opisuje zachowania wynikające z uwarunkowania, z presji z zewnątrz, wychowania, lęków lub cudzych oczekiwań. To nie jest „zła wersja Ciebie”. To jest Twoja adaptacja.
Ra Uru Hu pisał jasno:
“IF YOU LIVE BY YOUR PERSONAL STRATEGY AND AUTHORITY THERE IS NOTHING TO DO, THE DOING HAPPENS AND ‘YOU’ ARE NOT INTERFERING.”
– Ra Uru Hu
„Jeśli żyjesz zgodnie ze swoją osobistą Strategią i Autorytetem, nie ma nic do zrobienia, działanie po prostu się wydarza, a ‘Ty’ nie wchodzisz w drogę.”
– Ra Uru Hu
Autentyczne ja nie musi być naprawiane. Ono ujawnia się samo, gdy przestajemy mu przeszkadzać umysłem, presją i próbą bycia kimś innym.
Jednak wtedy, gdy język not-self zamienia się w samobiczowanie to zamiast ciekawości pojawia się u nas wstyd i zamiast obserwacji włącza się wewnętrzna krytyka. A przecież nie możemy odrzucić siebie.
Autentyczne ja i proces od-uwarunkowania.
Human Design mówi o deconditioning to znaczy o procesie od-warunkowywania. To nie jest szybka naprawa. To jest pełen proces biologiczny, nerwowy, cielesny. Zmiana sposobu podejmowania decyzji zmienia sposób, w jaki funkcjonują komórki naszego ciała. Pełny cykl trwa około siedmiu lat. Dlatego często usłyszysz jak ktoś mówi o tym, w którym cyklu od-warunkowania jest.
I to dla nas oznacza jedno: TO NIE JEST WYŚCIG.
Not-self nie znika z dnia na dzień. Ono pokazuje się warstwa po warstwie, zauważasz je w najróżniejszych sytuacjach w swoim życiu i one są potrzebne by rozróżnić to co dla Ciebie dobre od tego co w ogóle nie jest dla Ciebie.
Not-self jako sygnał.
Każdy typ energetyczny ma swój sygnał – strategię.
- Manifestor – gniew
- Generator – frustracja
- Manifestujący Generator – frustracja i gniew
- Projektor – zgorzknienie
- Reflektor – rozczarowanie
Potraktuj to jak znaki drogowe mówiące: „Zjechałaś z własnej drogi”. Co ważne to nie autentyczne ja jest odrzucane przez innych, ale działania podjęte z umysłu, z presji, z niezgodności ze Strategią i Autorytetem.
Jak not-self przejawia się w typach energetycznych
Manifestor
Manifestor w not-self czuje się kontrolowany, zablokowany, pozbawiony mocy. Przestaje inicjować albo inicjuje bez informowania, wpadając w konflikt z innymi. Udaje, że nie ma wpływu, choć jego natura jest stworzona do oddziaływania. Gniew bywa tłumiony i zamienia się w frustrację, a nawet depresję. Kluczowym lękiem jest strach przed informowaniem bo informowanie może wywołać opór.
Generator
Generator w not-self próbuje inicjować zamiast odpowiadać. Robi, bo „trzeba”, bo „tak wypada”, bo „inni oczekują”. Traci kontakt z reakcją sakralną, kończy zmęczony, niespełniony, sfrustrowany. Najczęstszy lęk: „Jeśli będę czekać, nic się nie wydarzy”.
Manifestujący Generator
Manifestujący Generator w not-self porównuje się bez przerwy. Uważa, że jest „za szybki”, „za zmienny”, „niespójny”. Próbuje się ustabilizować na siłę, zamiast zaufać swojej wielowątkowości. Pomaga wszystkim, tylko nie sobie. Łączy w sobie gniew Manifestora i frustrację Generatora, gdy próbuje żyć w jednym rytmie, zamiast w wielu naraz.
Projektor
Projektor w not-self zaprasza zamiast czekać na zaproszenie. Próbuje udowodnić, dopasować, „zasłużyć”. Bierze niewłaściwe zaproszenia ze strachu przed byciem niewidzianym. Zgorzknienie rodzi się z poczucia, że świat nie rozpoznaje jego wartości, choć często to on sam przestaje ją doceniać.
Reflektor
Reflektor w not-self boi się niewidzialności. Próbuje inicjować, działać jak inni, identyfikuje się z cudzym stresem, emocjami i lękami. Zamiast być obserwatorem, staje się gąbką. Rozczarowanie pojawia się, gdy żyje w środowisku, które nie jest dla niego.
Not-self jest wszędzie i to jest w porządku.
Not-self nie dotyczy tylko typu. Jest obecne w liniach, bramach, centrach, kanałach, autorytecie. To mapa miejsc, w których uczymy się łagodności wobec siebie.
Może zamiast ignorować te części, warto zapytać:
- Czego tu się nauczyłam?
- Czego ta część mnie potrzebuje?
- Jak mogę spojrzeć na siebie z większą czułością?
Bo uzdrawianie nie zawsze jest miękkie i piękne. Czasem jest destabilizujące. I właśnie dlatego nie jesteśmy stworzeni do bycia w procesie uzdrawiania bez przerwy. Układ nerwowy potrzebuje odpoczynku, integracji i ciszy.
Tak jak przekonania nie zmieniają się tylko dlatego, że je zauważyliśmy, tak not-self nie znika tylko dlatego, że je nazwaliśmy. To wymaga czasu i ogromnej łagodności wobec siebie.
Na koniec.
Nie stajesz się sobą przez walkę ze sobą. Stajesz się sobą przez zaufanie do Strategii i Autorytetu.
Przez obserwację, nie ocenę i przez ciekawość, a nie wstyd.
Bo naprawdę:
We can’t reject ourselves into wholeness.
Just like we can’t shame ourselves into alignment.
Czasem wystarczy przestać sobie przeszkadzać i pozwolić, by to, kim jesteśmy, wreszcie mogło BYĆ.
Malwina – Przewodniczka Human Design
Projektor 5/1
